عشق گاهي راز پروانه است........................

عشق گاهي......... سر به روي شانه اي
اشك ريز آخر............................... افسانه اي
عشق گاهي........ يك بغل دلواپسي
عطر مستي ساز....... شب بو اطلسي
عشق گاهي ..................................هم حكايت مي كند
از جدايي ها شكايت مي كند
عشق گاهي نو بهاري............................ گاه پاييزي سرخ زرد!
گاه لبخندي به لب هاي تو...................... گاهي كوه درد
عشق گاهي.... دست لرزان تو مي گيرد..................... درون دست خويش
گاه مكتوب تورا ناخوانده ........................مي داند زپيش

عشق گاهي راز پروانه است........................ پيرامون شمع
گاه حس اوج تنهاييست................................................. در انبوه جمع
عشق گاهي........................ بوي ياس رازقي
ساقدوش خانه ي.............................. بن بست ..............ياد مادري
عشق گاهي هم........................... خجالت مي كشد
دستمال تر به پيشاني .......................عالم مي كشد
عشق گاهي........... ناقه ي انديشه ها را......... پي كند
هفت منزل را...... تا رسيدن.......................... بي صبوري طي كند
عشق گاهي..................................... هم نجاتت مي دهد
سيب در دستي و صاحبخانه............. راهت مي دهد
عشق گاهي ....................در عصا پنهان شود
گاه بر آتش............ گلستان مي شود
عشق گاهي................................. رود را خواهد شكافت
فتنه ي نمروديان......... زو رنگ باخت
عشق گاهي............................ خارج از................. ادراك هاست
طعنه ي لولاك.............. بر افلاك هاست
عشق گاهي............................. استخواني در گلوست
زخم مسماريست................ در پهلوي دوست
عشق گاهي ......................ذكر محبوب است ............بر ني هاي تيز
گاه در چشمان مشكي.......... اشك ريز
عشق گاهي .......................خاطر فرهاد و شيرين مي كند
گاه ميل ليلي اش................. با جام مجنون مي كند
عشق گاهي.................................. تاري يك آه بر آيينه اي
حسرت نا ديدن................ معشوق در آدينه اي
عشق گاهي.............................. موج دريا مي شود
گاه با ساحل .....................هم آوا ........................مي شود
عشق گاهي.............................. چاه را منزل كند
يوسفين دل را.................... مطاع دل كند
عشق گاهي ................................هم به خون آغشته شد
با شقايق ها نشست و.................................... هم نشين لاله شد
عشق گاهي............ در فنا معنا شود
واژگان دفتر................................. كشف و تمناها شود
|
+|
نوشته شده در سه شنبه هفدهم بهمن 1385 توسط ღ♥ღ فاطیما ღ♥ღ
|
| ارسال به دوستان