کلبه آزادی فاطیما
 |
|
شمعی جدید در کلبه آزادی
به نام آنکه آزادی را آفرید
جهان بازتابي از خود ماست، وقتي از خود بيزاريم از همه بيزاريم ووقتي به همين كه هستيم عشق مي ورزيم تمام جهان به نظر فوق العاده دوست داشتني مي آيد. تصويري كه انسان از خويش در ذهن دارد ، دقيقا تعيين مي كند كه چه رفتارهايي از او سر خواهد زد ، براي چه چيز تلاش خواهد نمود و از چه چيزهايي اجتناب مي كند. منشا تمام افكار و حركات ما ، چگونه ديدن خويشتن است ، ما همانيم كه معتقد به بودن آنيم
من از کودکی ام در این شهر بوده ام آرام آرام با زمان بزرگ شده ام روزگارم همچنان یک رنگ است اما! یاد کودکی و افکارم سبز: کوچیکتر که بودم فکر میکردم بارون اشک خداست ولی مگه خدا هم گریه میکنه چرا باید دل خدا بگیره!!!! دوست داشتم زیر بارون قدم بزنم تا بوی خدا رو حس کنم اشک خدا رو تو یه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت کمی بنوشم تا پاک و آسمونی شم.آسمان که خاکستری میشد دل منم ابری میشد حس میکردم که آدما دل خدا رو شکستند و یا از یاد خدا غافل شدن. همه میگفتند باران رحمت خداست ولی حس کودکانه من می گفت: خدا دلش گرفته و از دست آدم بدا داره گریه میکنه...
و حالا که بزرگ شدم خودم رو در میان کسایی میبینم که گاهی باعث میشن دل خدا بگیره آسمان غرش کنه و با صداش تلنگری به قلب کوچکم که حالا غرق در احساسات بزرگه بزنه...
و حالا به این اعتقاد دارم به دل کوچکم که پر از خداست و اگر شمعی در گوشه ای از خانه ام (کلبه آزادی ام) روشن کنم و از او مددی بگیرم میتونم زیر باران رحمت و حکمتش بهتر زندگی کنم
|
|
|
|
|
|
و فرجام تو ازآغاز پایان بود
عیدتون مبارک
خيل ملك ملتجى به نام اباالفضل جن و بشر سر بسر غلام اباالفضل هر كه بود در دلش فروغ هدايت مى شود آگاه از مقام اباالفضل اهل وفا نيست هر كسى كه نياموخت درس وفادارى از مرام اباالفضل گر علمش سرنگون شده است بلند است رايت مردى به احترام اباالفضل چشم فلك خيره شد چو ديد به ميدان چهره همچون مه تمام اباالفضل اهل جفا مرگ خود به چشم بديدند شد چو به ميدان بپا قيام اباالفضل ساقى همت به دشت كرببلا ريخت باده ايثار جان به جام اباالفضل تشنه درون شد به شط و تشنه برون شد گر چه نبود آب شط حرام اباالفضل تا ببرد آب سوى خيمه طفلان بود همه سعى و اهتمام اباالفضل آه از آن دم كه اوفتاد به ميدان از سر زين سرو خوش خرام اباالفضل در نفس واپسين به سوى حرم بود ناله ادرك اخاپيام اباالفضل صحبت حال سكينه بود و غم آب با شه دين آخرين كلام اباالفضل بخوان به نام رهایی ! بخوان به نام بلوغ ! بخوان به نام صاعقه در التهاب شب . بخوان به نام ساقه امید در پهندشت یاس ! بخوان به نام خالق خورشید . و عشق را به اسم اعظم معشوق ، از پس یلدای بی تنفس دیجور ، نور باران کن . بخوان نبی گرامی ! بخوان رسول عشق و امید ! بخوان به نام نامی توحید
درآ یه حدیث قدسی اومده که : پس انسان را بیافریدم تا شناخته گردم. تو می چرخد تو اصل وبنیاد همه آفرینش هستی و معشوقه من ( برای همه جانی و برا ی من جانانی)
|
|
|
.jpg)
This Template Designed By fatima_2khtaripak
All Rights Reserved